تبلیغات
A.E.N - نیمی از مربیان لیگ برتری مدرک حرفه ای ندارند/ تنها 26 مربی حرفه ای سهم فوتبال ایران

در نگاه دقیقی به این لیست جای خالی نیمی از مربیان لیگ برتری در آن دیده می شود. مربیانی همچون منصور ابراهیم زاده، پرویز مظلومی، محمود یاوری، فرهاد کاظمی، داوود مهابادی، محمد حسین ضیایی، مجید باقری نیا و فراز کمالوند.

ایلنا: فوتبال بازی لحظه هاست. بازی اشتباهات است. فوتبال بازی عقاید است و در آن كسانی به موفقیت می رسند كه هنر مدیریتشان بیشتر از بقیه باشد.
در این فوتبال مربیان نقش بسیار تعیین كننده ای دارند. مربیانی كه باید همه هنر خود را در زمین فوتبال و توسط بازیكنانی كه در اختیار دارند، نشان بدهند.
خیلی ها فوتبال را به بازی شطرنج تشبیه می كنند و اعتقاد دارند، مربیانی كه بتوانند از مهره هایشان با همان بازیكنان خود بهتر استفاده كنند، در آن زودتر به موفقیت می رسند. در فوتبال ایران همیشه این انتقاد وجود داشته كه جمعی از مربیان گردونه ای را تشكیل داده و هدایت تیم ها لیگی را بین خود تقسیم می كنند و كسی هم توانایی ورود به این گردونه را ندارد. تا اینكه طی یكی، دو سال اخیر پای مربیان جوان فوتبال به لیگ باز شد. مربیانی كه به واسطه سال ها حضورشان در فوتبال مربیگری در لیگ را نیز به درستی حق خودشان می دانستند.
مربیان جوان آمدند و خون تازه ای را در رگ وتبال ایران جاری ساختند، هر چند كه این ورود همانطور كه از قبل هم پیش بینی می شد با مخالفت هایی همراه بود. مربیان جوان در این فوتبال به موفقیت نسبی رسیدند و نشان دادند كه توانایی ایجاد تحول در این فوتبال را دارند و می توانند عیار فوتبال ایران را بالا ببرند.
وقتی حضور مربیان جوان در لیگ فوتبال ایران به یك آمار قابل قبول رسید، انتقادات به عملكرد آنها از سوی برخی از مربیان پیشین فوتبال هم آغاز شد.
همان مربیانی كه به جای حمایت، از مربیان جوان فوتبال از آنها انتقاد كردند، تا به نوعی آنها را دلسرد و از ادامه كار باز دارند، غافل از آنكه آنها عزم خود را برای ورود به دنیای مربی گری جزم كرده بودند و حاضر هم نبودند با چنین مسائل پیش پا افتاده ای میدان را برای رقیبان خود خالی كنند. در آن شرایط خاص خیلی ها اعتقاد داشتند كه مربیان جوان نمی توانند در این فوتبال پر رمز و راز موفق باشند و برای اثبات گفته هایشان نیز تعاریف سختی از مربی گری ارائه می دادند، در حالی كه تعریف مربی گری آنقدر هم كه آنها فكر می كردند سخت نبود، چرا كه در دنیای امروز، مربی گری در فوتبال تعریف ساده ای دارد. مربی گری به معنای توانایی حل مشكلات فوتبال است و یك مربی باید در تیم یا باشگاهی كه در اختیار دارد بتواند به شكلی خوب مشكلات را حل كند.
مربیگری در فوتبال هم مانند هر حرفه دیگری برای خودش قانون های نوشته و نانوشته بسیاری دارد. در فوتبال مربی را استخدام می كنند تا هر زمان كه بخواهند بتوانند او را اخراج كنند. در فوتبال امروز دنیا اگر یك مربی به هر دلیلی از تیمی اخراج شود این به معنای آن نیست كه فاجعه ای رخ داده و جریانی زیر سئوال رفته است. در چنین فوتبالی یك فوتبالیست خوب همانطور كه می تواند یك مربی خوب هم باشد، می تواند در كارش به توفیقی هم دست پیدا نكند. اصلا، باید بپذیریم كه كار مربی گری با كار بازیگری دو مسئولیت كاملا جدای از یكدیگر هستند، چرا كه یك فوتبالیست برای موفقیت خودش در یك تیم تلاش می كند، اما یك مربی موفقیت مجموعه و تیمش تلاش می كند. یك مربی خوب حتما نباید یك فوتبالیست خوب هم بوده باشد. البته داشتن این فاكتور به یك مربی كمك می كند كه زودتر به موفقیت برسد.
در دنیای كنونی، فوتبال دیگر دانستن تاكتیك و استراتژی تنها نیست. بلكه فوتبال یك علم است و در آن مربی باید اصول روانشناسی را خوب بداند. با علم تغذیه آشنا باشد. معضلات دوپینگ را بشناسد. زبان انگلیسی و نحوه استفاده از كامپیوتر را بداند و از یك روابط عمومی بالا برخوردار باشد. او باید بتواند با رفتارش برای بازیكنان خود به بهترین شكل ممكن ایجاد انگیزه كند.
در فوتبال ایران یك علاقه مند به حرفه مربی گری برای اینكه بتواند به مدارج بالای مربی گری دست پیدا كند، باید در حدود پنج سال از وقت خود را صرف آموزش كند. چرا كه بر اساس آنچه كه در حال حاضر در فوتبال ایران وجود دارد. یك مربی ابتدا باید در كلاس های استعدادیابی حضور یابد. او برای آنكه از درجه Cمربی گری به درجه B برسد باید چیزی حدود یك سال و نیم وقت را صرف كند. همچنین از درجه B مربی گری تا درجه A نیز به همان مدت زمانی نیاز دارد، ضمن اینكه از درجه A تا حرفه ای نیز چیزی حدود دو سال زمان خواهد برد.
یك مربی فوتبال پیش از حضور در كلاس C مربیگری باید در كلاس D یا همان استعدادیابی شركت كند. كلاسی كه در آن تنها گواهی شركت در كلاس به متقاضیان داده می شود، ضمن اینكه متقاضیان مستعد نیز در آن كلاس ها توسط مدرسان انتخاب و برای حضور در كلاس C مربی گری به فدراسیون معرفی می شوند.
بر اساس آخرین آمارهای موجود و مستند تا به امروز در سطح ایران چیزی حدود 16825 نفر در كلاس های درجه D شركت كرده اند كه از این تعداد در حال حاضر 2634 مربی در فوتبال ایران موفق به كسب درجه C مربی گری شده اند.
810 نفر درجه B مربی گری دارند و 390 نفر نیز دارای مدرك مربی گری A هستند و تنها 26 مربی در فوتبال ایران دارای مدرك حرفه ای هستند كه این تعداد در مقایسه با تعداد مربیان حرفه ای دیگر كشورهای جهان بسیار اندك است. برای مثال در فوتبال اسپانیا كه تیم ملی اش قهرمان اروپا می شود چیزی حدود 2190 مربی حرفه ای وجود دارد و همین تعداد مربیان حرفه ای می تواند تفاوت فوتبال كشورها را مشخص كند.
در زیر اشاره ای به لیست 26 نفره مربیان حرفه ای فوتبال ایران می کنیم که بیانگر واقعیات زیادی از فوتبال ایران است.
ماركار آقاجانیان، محمد توانایی، مجید جلالی، علی تارقلی زاده، حمید درخشان، فریدون حردانی، جواد حسن زاده، ناصر پورمهدی، محمد احمدزاده، امیرحسین پیروانی، علی اكبر پورمسلمی، نعیم سعداوی، مجید نامجومطلق، علی اصغرمدیر روستا، محمدعلی (افشین) پیروانی، حمیدرضا استیلی، حسین خطیبی، غلامرضا باغ آبادی، امیرقلعه نویی، وحید امیری، عبدالصمد مرفاوی، محمد مایلی كهن، هومن افاضلی، ممی نظرزاده، مهدی دینورزاده و رضا عابدیان 26 مربی دارای مدرک حرفه ای هستند که اگر نگاه دقیقی به این لیست داشته باشیم، جای خالی نیمی از مربیان لیگ برتری ما در آن دیده می شود. مربیانی همچون منصور ابراهیم زاده، پرویز مظلومی، محمود یاوری، فرهاد کاظمی، داوود مهابادی، محمد حسین ضیایی، مجید باقری نیا و فراز کمالوند.



تاریخ : جمعه 20 اردیبهشت 1392 | 23:01 | نویسنده : احمدرضا بهادری پور | نظرات

  • اپل
  • گوف
  • اخبار وب
  • روزمره
  • Varzesh3.com ورزش سه


    ساخت کد موزیک آنلاین